Dr. Ian Cross: Sevgi diye bir ilaç yok ama sevgi de en az ilaç kadar kuvvetli

Tetanos nedeniyle kas spazmları geçiren 10 yaşındaki kız çocuğu, babasıyla birlikte MSF'nin kliniğinde. Fotoğraf: Ian Cross/MSF

Dr. Ian Cross, Bangladeş’in Cox’s Bazar bölgesindeki Sınır Tanımayan Doktorlar'a (MSF) ait Kutupalong sağlık tesisinde görev yapıyor ve kendi sözleriyle, tanık olduğu tıbbi vakalardan birini aktarıyor.

“Karanlık bir odada yatmakta olan 10 yaşındaki zayıf kız çocuğunun durumu pek parlak değildi. Myanmar’ın Rakhine eyaletinde (eski adıyla Arakan) şiddetin tırmanması üzerine 11 gün önce ailece sınırın bu tarafına kaçmışlar.

Küçük kız*, sırt kaslarını kasmasına sebep olan acılı spazmlar geçirerek, çenesi kenetlenmiş, kol ve bacaklarını kıpırdatamaz halde hastaneye getirilmişti.

Tetanos yüzünden hastalanmıştı. Tetanos, etkili aşılar sayesinde pek çok ülkede ortadan kalkmış bir hastalık aslında. Ama bu kızın yaşadığı yerde, yani Myanmar’ın kuzeybatı kesiminde hala tetanos can almaya devam ediyor.

Duyuların uyarılması yine acılı bir spazm nöbetini tetiklemesin diye odasını sessiz ve karanlık tutuyoruz.

Kollarının kasılması ilk etapta biraz daha düzelmişti ama bacakları dümdüz, ayak parmakları kaskatı kalmıştı. Dün biraz yemek yemeye çalıştıysa da lokmayı alacak kadar bile ağzını açamıyordu. O sırada yanında, yatakta bağdaş kurarak oturan babasına baktı. Babasının gözlerinden yaşlar süzüldü. Çocuğun iyileşmesini hızlandırmak için her şeyi yapıyorduk ama bu uzun bir zaman alacaktı.

Çocuk babasına baktı ve sıkılmış çenesiyle dudaklarının arasından bir şey söyledi. ‘Ne dedi?’ diye sordum yanımdaki Bangladeşli meslektaşım Dr. Sharma Shila’ya. ‘Babasının onu kucağına almasını istiyor’ dedi Dr. Sharma.

Babası kararsızdı; yine acılı bir spazmın başlamasına sebep olmaktan çekiniyordu. Çocuğu nazikçe alıp babasının kucağına verdim, ona kızına sarılmasını söyledim.

Myanmar’ın Rakhine eyaletinde (eski adıyla Arakan) Rohingyalara yönelik şiddetin artmasıyla Bangladeş'e sığınan yüzbinlerce mülteci, zor şartlarda yaşıyor. Bangladeş’in Cox’s Bazar bölgesindeki MSF’ye ait Kutupalong sağlık tesisinde görev yapan Dr. Ian Crossi femur kırığı olan bir hastayla ilgileniyor. Fotograf_Paula Bronstein

Sonra odadaki diğer hastanın yanına gittim. Yenidoğan tetanosuna yakalanan bir aylık bir bebekti bu. Annesi hamileliği sırasında tetanos aşısı olsaydı bu bebek hastalanmayacaktı. Fakat maalesef Myanmar sınırının öte yanındaki Rohingya bölgelerinde doğum öncesi sağlık hizmeti yok.

Küçük parmağımı sağılmış anne sütüyle ıslatıp bebeğe sütü parmağımdan emmeyi öğretmeye çalıştım. Bunu öğrenebilirse annesinin memesini doğru şekilde kavrayabilir, meme emerek beslenebilirdi. On saniye sonra bebek kuvvetli ve ritmik bir şekilde emmeye başladı. Bebeğini üç haftadır burnundan tüple besleyen anne bebeğinin yaptığını görünce çok sevindi.

Çıkmadan önce babasının kucağında duran küçük kıza bir daha baktım. Gözlerime inanamadım. Kas spazmı o kadar hafiflemişti ki kız, dizlerini 60 derece bükebiliyordu. Artık çenesi sıkılı değildi ve babasına bakarak normal bir şekilde gülümsüyordu.

Hıçkıra hıçkıra ağlamamak için kendimi zor tuttum. Sevgi diye bir ilaç yok ama sevgi de en az ilaç kadar kuvvetli.

* Küçük kız, etkili ve düzenli tedavi sonucu iyileşme göstermeye başladı. Aşağıdaki fotoğraf, MSF Uluslararası Başkanı Joanne Liu'nun Ekim ayında kliniği ziyareti sırasında çekildi.

MSF Uluslararası Başkanı Dr. Joanne Liu, Kutupalong Sağlık Merkezi'ne yaptığı ziyaret sırasında 10 yaşında bir kız çocuğuyla konuşuyor. Doktorlar, ilk geldiğinde hayatta kalma ihtimali çok düşük olan küçük kızın, yalnızca üç haftalık tedavi sayesinde hızla tetanosu atlatması nedeniyle şaşkın ve mutlu. Tetanos dünyanın pek çok ülkesinde kritik bir hastalık olarak görülmüyor, fakat küçük kızın geldiği Batı Myanmar'da hastalık hala can alıyor. Fotoğraf: Amelia Freelander/MSF

Yorum Yapın